previous next
ex-sisto or existo , stĭti, stĭtum, 3, v. n. (
I.act. August. Civ. D. 14, 13), to step out or forth, to come forth, emerge, appear (very freq. and class.).
I. Prop.
B. In partic., with the accessory notion of originating, to spring, proceed, arise, become: “vermes de stercore,Lucr. 2, 871: “quae a bruma sata sunt, quadragesimo die vix exsistunt,Varr. R. R. 1, 34, 1: “ut si qui dentes et pubertatem natura dicat exsistere, ipsum autem hominem, cui ea exsistant, non constare natura, non intelligat, etc.,Cic. N. D. 2, 33 fin.: “ex hac nimia licentia ait ille, ut ex stirpe quadam, exsistere et quasi nasci tyrannum,id. Rep. 1, 44; id. Off. 2, 23, 80; cf.: “ex luxuria exsistat avaritia necesse est,id. Rosc. Am. 27, 75; “ut exsistat ex rege dominus, ex optimatibus factio, ex populo turba et confusio,id. Rep. 1, 45: “ut plerumque in calamitate ex amicis inimici exsistunt,Caes. B. C. 3, 104, 1; “for which: videtisne igitur, ut de rege dominus exstiterit? etc.,Cic. Rep. 2, 26: “ex quo exsistit id civitatis genus,id. ib. 3, 14: “hujus ex uberrimis sermonibus exstiterunt doctissimi viri,id. Brut. 8, 31; cf. id. Or. 3, 12: “ex qua (disserendi ratione) summa utilitas exsistit,id. Tusc. 5, 25, 72: “sermo admirantium, unde hoc philosophandi nobis subito studium exstitisset,id. N. D. 1, 3, 6: “exsistit hoc loco quaestio subdifficilis,id. Lael. 19, 67: “magna inter eos exsistit controversia,Caes. B. G. 5, 28, 2: “poëtam bonum neminem sine inflammatione animorum exsistere posse,Cic. de Or. 2, 46 fin.: exsistit illud, ut, etc., it ensues, follows, that, etc., id. Fin. 5, 23, 67; cf.: “ex quo exsistet, ut de nihilo quippiam fiat,id. Fat. 9, 18.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: