previous next
gerrae , ārum, f., = γέρρα, orig. wattled twigs; hence, transf.,
I.trifles, stuff, nonsense: gerrae crates vimineae. Athenienses cum Syracusas obsiderent et crebro gerras poscerent, irridentes Siculi gerras clamitabant. Unde factum est, ut gerrae pro nugis et contemptu dicantur, Paul. ex Fest. s. h. v. p. 94; cf. id. s. v. cerrones, p. 40 Müll. N. cr.: “tuae blanditiae mihi sunt, quod dici solet, Gerrae germanae atque edepol liroe liroe,Plaut. Poen. 1, 1, 9: “maximae,id. Ep. 2, 2, 49; cf. Aus. ldyll. 11 praef.—As an interject.: “gerrae! nae tu illud verbum actutum inveneris,Plaut. Trin. 3, 3, 31; id. As. 3, 3, 10.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: