previous next
impertio (inp- ; also impartio , Liv. 38, 36), īvi or ĭi, ītum (old
I.fut. impertibis, Nov. ap. Non. 27, 33; Com. Fragm. v. 12 Rib.), 4 (also in the dep. form im-pertior ; inf. impertiri, Ter. Ad. 3, 2, 22; Verg. Cat. 15; App. M. 3, p. 215 al.), v. a. in-partio, to share with another, to communicate, bestow, impart a thing (class.; a favorite word of Cic.; cf. communico, participo, partior).—With dat.: “si quam praestantiam virtutis, ingenii, fortunae consecuti sunt, impertiant ea suis communicentque cum proximis,Cic. Lael. 19, 70: “oneris mei partem nemini impertio,id. Sull. 3, 9: “te exorabo, ut mihi quoque et Catulo tuae suavitatis aliquid impertias,id. de Or. 2, 4, 16: “imperti etiam populo potestatis aliquid,id. Rep. 2, 28; id. Fragm. ap. Non. 37, 27: “si aliquid impertivit tibi sui consilii,id. Fam. 5, 2, 9: “unum diem festum Marcellis,id. Verr. 2, 2, 21, § 51: “dolorem suum nobis,id. Att. 2, 23, 2: molestias senectutis suae vestris familiis, id. Fragm. ap. Non. 37, 25 (Rep. 5, 8 Mos.): “Terentia impertit tibi multam salutem,salutes thee heartily, id. Att. 2, 12, 4: “hominibus indigentibus de re familiari,id. Off. 2, 15, 54: “talem te et nobis impertias,wouldst show, id. Rosc. Am. 4, 11: “a te peto, ut aliquid impertias temporis huic quoque cogitationi,id. Att. 9, 11, A, 3: “tantum temporis huic studio,id. Balb. 1, 3: “aures studiis honestis,Tac. A. 14, 21: “aliquid suorum studiorum philosophiae quoque,Cic. Fin. 5, 2, 6: meum laborem hominum periculis sublevandis, id. Mur. 4, 8: “aliis gaudium suum,Liv. 27, 51, 4: “conjugibus liberisque tam laetum nuntium,id. 27, 51, 7.— With ad: “nihil tuae prudentiae ad salutem meam,Cic. Att. 3, 15, 7: “(ignis) ceteris naturis omnibus salutarem impertit et vitalem calorem,id. N. D. 2, 10, 27.—In pass.: “huic plausus maximi, signa praeterea benevolentiae permulta a bonis impertiuntur,Cic. Att. 2, 18, 1: “viro forti collegae meo laus impertitur,id. Cat. 3, 6, 14: “pro his impertitis oppugnatum patriam nostram veniunt,” i. e. for these favors, benefits, Liv. 21, 41, 13. —Absol.: quibus potest, impertit, Lucil. ap. Non. 37, 22: “si quid novisti rectius istis, candidus imperti: si non, his utere mecum,Hor. Ep. 1, 6, 68.—
II. Transf.: aliquem aliqua re, to make one a sharer or partaker in any thing, to present him with (very rare; “not in Cic.): advenientem peregre erum suum Stratippoclem Salva impertit salute Epidicus,greets, wishes health, Plaut. Epid. 1, 2, 23: “Parmenonem suum plurima salute,Ter. Eun. 2, 2, 40; cf. Plaut. Ps. 1, 5, 40: “obsecret, se ut nuntio hoc impertiam,id. Stich. 2, 1, 27: “neque quemquam osculo impertiit, ac ne resalutatione quidem,Suet. Ner. 37: “solos numquam donis impertiendos putavit,id. Aug. 25: “reliquit eum nullo praeter auguralis sacerdotii honore impertitum,id. Claud. 4.— Pass.: “doctrinis, quibus puerilis aetas impertiri debet,Nep. Att. 1, 2.— In dep. form: “cesso eram hoc malo impertiri propere?Ter. Ad. 3, 2, 22.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: