I.a soothing, mitigating, mitigation (rare but class.), Cic. de Or. 3, 30, 118: “multis mitigationibus lenire,” Auct. Her. 4, 37, 49: “quae non indiget mitigationis,” id. ib. 4, 37, 50: “si est lingua curationis, est et mitigationis,” Vulg. Sir. 36, 25.
mītĭgātĭo , ōnis, f. mitigo,

