I.to grow again, to grow up or increase again (mostly poet. and post-Aug.): “ergo terra tibi libatur et aucta recrescit,” Lucr. 5, 260: “favete nomini Scipionum, suboli imperatorum vestrorum, velut accisis recrescenti stirpibus,” Liv. 26, 41 fin.: “praecisa ossa,” Plin. 11, 37, 87, § 216: “luna pleno orbe,” Ov. H. 2, 5: “recretis crinibus,” that have grown again, Paul. Nol. Carm. 21, 560.
rĕ-cresco , crēvi, crētum, 3, v. n.,

