previous next

Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics

Þar er til taka er áður er frá horfið Þorbjörn öxnamegin spurði víg Þorbjarnar ferðalangs sem fyrr var sagt. Brást hann reiður mjög og kveðst vilja ýmsir ættu högg í annars garði.

Ásmundur hærulangur lengi sjúkur um sumarið og er honum þótti sér draga heimti hann til sín frændur sína og sagði hann vildi Atli tæki við allri fjárvarðveislu eftir hans dag "en uggir mig," sagði Ásmundur, " þú megir varla í kyrrðum sitja fyrir ójafnaði. En það vildi eg allir mínir tengdamenn sinnuðu honum sem best. En til Grettis kann eg ekki leggja því mér þykir á hverfanda hjóli mjög um hans hagi. Og þó hann sterkur maður þá uggir mig hann eigi meir um vandræði véla en fulltingja frændum sínum. En þótt Illugi ungur þá mun hann þó verða þroskamaður ef hann heldur sér heilum."

Og er Ásmundur hafði skipað með sonum sínum sem hann vildi dró honum sóttin. Andaðist hann litlu síðar og var jarðaður Bjargi, því Ásmundur hafði látið gera þar kirkju, og þótti héraðsmönnum það mikill mannskaði.

Atli gerðist gildur bóndi og hafði mannmargt með sér. Hann var aðfangamaður mikill. áliðnu sumri fór hann út á Snjófellsnes sér skreið. Hann rak marga hesta og reið heiman til Mela í Hrútafjörð til Gamla mágs síns. Réðst þá til ferðar með Atla Grímur Þórhallsson, bróðir Gamla, við annan mann. Riðu þeir Haukadalsskarð vestur og svo sem liggur út á Nes, keyptu þar skreið mikla og báru á sjö hestum, sneru heimleiðis er þeir voru albúnir.

load focus English (Eiríkr Magnússon and William Morris, 1869)
load Vocabulary Tool
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: