previous next

Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics

At sumri komanda halda þeir í hernað ok herja víða ok verðr gott til fjár. En er á leið sumarit, koma þeir at einu landi. Þar sáu þeir vænar borgir ok fagra kastala ok konungs atsetu. Konungr sendi menn ofan til strandar ok býðr þeim heim til veizlu. Þeir játa því. Kómu sendimenn aptr ok segja konungi. Var þá við búizt með öllum kosti. Konungr átti sér eina dóttur, er Díana hét. Hún kunni allar bókligar listir. En at ákveðnum tíma gengu þeir fóstbræðr heim til hallar með tvau hundruð manns, en sumir váru eptir við skip. Konungr gekk á móti þeim með fríðri fylgd ok fylgir þeim til hallar. Settist konungr í hásæti, en Hjálmþér ok Ölvir út í frá. Var veizla in bezta ok menn kátir. En er leið at kveldi, gengu menn til svefns ok sváfu af um nóttina. En at morgni gengu menn til drykkju. Var konungr inn glaðasti ok allir í höllinni. sendir konungr eptir dóttur sinni, ok kemr hún með sínum kvennaskara. Leikarar slógu hörpur, gígjur, simfón, salteríum ok allra handa hljóðfæri. Er þá mikill prís ok gleði í höllinni. Jungfrúin gekk fyrir sinn föður ok heilsar honum ok öllum öðrum út í frá. Jungfrúin var glöð við alla. Hjálmþér ok Ölvir sögðu konungi margt frá ferðum sínum, ok lofaði hann mjök þeira frækleik. Þau töluðust margt við Hjálmþér ok jungfrú Díana. Gekk svá þessi dagr til kvelds. Inn þriðja dag var in sæmiligasta veizla með margs konar skemmtan. Síðan váru borð upp tekin. Gekk konungr út ok spásérar, en Hjálmþér ok Ölvir til skemmu konungsdóttur. Hún tók þeim blíðliga ok býðr Hjálmþé at tefla, ok svá gera þau, en Ölvir skemmti sér við skemmumeyjarnar. Þær vóru þrjátigi. Þangat gengu þeir hvern dag. Líður svá nokkurn tíma. Þat var einn blíðan veðrdag, at sólin var skínandi um borgir ok kastala, sáu þeir, at fjöldi skipa heldu at landi ok lögðu til hafnar ok báru tjöld á land ok reisa sínar herbúðir. Þeir sáu hundrað manns frá ströndu ganga ok þangat, sem konungr var. Þeir Hjálmþér ok Ölvir váru nær konunginum. Þessir menn gengu fyrir konunginn, ok talar einn af þeim svá: "Konungsson af inu mikla Serklandi, er Núdus heitir, sendir yðr, herra, sína kveðju. Honum er sagt, at þér eigið væna dóttur. Hann vill hennar með heiðr ok æru, en ef þér vilið ekki gifta honum jungfrúna, býðr hann yðr til bardaga at þriggja nátta fresti. Væntir mik, at þér missið þá með lítinn heiðr yðar dóttur ok ríki ok lífit með. Er yðr eigi ráð at hætta til þess, ok látið hann heldr sinn vilja." Konungr svarar: "Seg þat aptr þínum herra, at ek gifti honum ekki dóttur mína. Skal ek koma með þann her, er ek til, á þessa völlu at ákveðnum degi." Gengu sendimenn í burt ok sögðu konungssyni, hvar komit var. Lætr konungr skera upp herör um allt sitt ríki ok býðr til sín múg ok margmenni. Kom þar ógrynni hers. Var viðbúningr veittr af hvárumtveggjum.
load Vocabulary Tool
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: