previous next

Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics

Litlu síðar kom maðr gangandi í höllina. Allir undruðust, hversu lítill hann var. Þat var Þorsteinn bæjarbarn. Hann veik at Goðmundi ok sagði, at hestar væru til reiðu. Geirröðr spurði, hvat barn at þat væri. Goðmundr segir: "Þat er smásveinn minn, er Óðinn konungr sendi mér, ok er konungs gersemi ok kann marga smáleika, ok ef yðr þætti nokkuru neytr, þá vil ek gefa yðr hann." "Þat er svipmikill drengr," segir konungr, "ok vil ek sjá fimleika hans," ok bað Þorstein leika nokkurn smáleik. Þorsteinn tók hall sinn ok brodd ok pjakkar þar í, sem hvítt er. Kemr haglhríð svá mikil, at engi þorir í móti at sjá, ok varð svá mikil fönn í höllinni, at tók í ökkla. Konungr hló at. stangaði Þorsteinn hallinn, þar sem hann var gulr. Kom þá sólskin svá heitt, at snjórinn bráðnaði allr á lítilli stundu. Þar fylgdi sætr ilmr, en Geirröðr kvað hann var listamann. En Þorsteinn segir eptir einn leikinn, er heitir svipuleikr. Konungr segist hann sjá vilja. Þorsteinn stóð á miðju hallargólfi ok pjakkar þar í hallinn, sem rautt er. Stökkva þar ór gneistar. Síðan hleypr hann um höllina fyrir hvert sæti. Tókust þá at vaxa gneistaflaugin, svá at hverr maðr varð at geyma sín augu. En Geirröðr konungr hló at. Tók þá at vaxa eldrinn, svá at öllum þótti við of um. Þorsteinn hafði sagt Goðmundi fyrir, at hann skyldi út ganga ok fara á hest. Þorsteinn hleypr fyrir Geirröð ok mælti: "Vili þér láta auka leikinn!" "Lát sjá, sveinn," sagði hann. Pjakkar Þorsteinn þá í fastara lagi. Kemr þá í auga Geirröði konungi. Þorsteinn hleypr til dyranna ok snaraði hallinum ok broddinum, ok kom í sitt auga hvárt á Geirröði konungi, ok steyptist hann dauðr á gólfit, en Þorsteinn gekk út. Var Goðmundr þá kominn á hest. Þorsteinn bað þá ríða, "því at er ekki deigum vært." Þeir ríða til árinnar. Var þá aptr kominn hallrinn ok broddrinn. Þorsteinn segir, at Geirröðr var dauðr. Ríða þeir yfir ána ok þangat, sem þeir höfðu fundizt. Þá mælti Þorsteinn: "Hér munum vér skilja, ok mun mönnum mínum mál þykkja, at ek komi til þeira." "Far heim með mér," sagði Goðmundr, "ok skal ek launa þér góða fylgd." "Síðan mun ek þess vitja," segir Þorsteinn, "en aptr skalt þú fara með fjölmenni í Geirröðargarða. Er landit í yðru valdi." "Þú munt ráða," sagði Goðmundr, "en Óláfi konungi skaltu færa kveðju mína." Tók hann þá eitt gullker ok silfrdisk ok tvítugt handklæði gullofit ok sendi konungi, en bað Þorstein vitja sín, ok skildu með kærleikum.
load Vocabulary Tool
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: