‘ εἶναι καὶ φίλους, κατηγόρους γίγνεσθαι τῶν ἀρχόντων’ ἁψάμενος οὖν αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς ὁ Σόλων καὶ διαμειδιάσας εἶπεν ‘ οὐκ ἂν δοκεῖ σοι μετριώτερον ἄρχοντα ποιεῖν καὶ τύραννον ἐπιεικέστερον ὁ πείθων ὡς ἄμεινον εἴη τὸ μὴ ἄρχειν ἢ τὸ ἄρχειν;’ ‘τίς δ᾽ ἂν’ ἔφη σοὶ τοῦτο πεισθείη μᾶλλον ἢ τῷ θεῷ φράσαντι κατὰ τὸν πρὸς σὲ χρησμὸν
εὔδαιμον πτολίεθρον ἑνὸς κήρυκος ἀκοῦον;Καὶ ὁ Σόλων ‘ἀλλὰ μήν’ ἔφη ‘καὶ νῦν ἑνὸς Ἀθηναῖοι [p. 373] ’
1