previous

Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics


2. altera egloga, interlocutores: Pedralus et Tonellus

1 O fortuna mihi tantum perversa, ribalda,
Quae tam promittis, post haec non illa videris,
Qua causa tanti pro te mihi dantur afanni?
Tu puzolenta omni merdosior es cagatori,
5Quamvis nonnullis videaris zuccarus esse,
Quos omnes istos capiat cagasanguis adessum.
Stentavi frustra tibi pro servire malignae,
Tuque meam testam voltasti more civettae,
Nec patior tantum schernum tantumque pudorem,
10Sed, nisi te laxo, me carboncellus amazzet.
2 Quid sic turbatus facis hac, Pedrale, sub umbra?
Nunc procul audivi te suspirare dolentem.
Deprecor ut quod habes voias buttare deforam:
Tu bene cognoscis parum nos esse parentes,
15Nascitur in nobis ac numquam deshonor ullus;
Tu scis quam savius villa reputatus in ista
Consilios praesto tuta cum mente piandos.
Si proprias ergo mihi vis depromere doias,
Forsitan altorium quemquam donare valebo.
3 20Nunc nunc sperabam quod me tentare venires,
Ut faceres etiam me desperare plusoltra.
O Tonelle, benum facies te tollere nostros
Extra pedes voiasque tuum seguitare viazzum.
Ad corpus sancti - quod blastemabo ... lupini,
25Hinc abeas, Tunelle, nisi vis rompere testam
Hoc in trambaio, post haec cridabis "oy, oyme".
4 Non dixi, maruffe, tibi quantum es grosolanus?
Scire tuas poenas cerco pro ferre socorsum,
Tuque vis ad primum tractum mihi rumpere testam?
5 30Deh, videas videas, non magnus bastat afannus,
Qui mihi coradam banda rosegavit ab omni,
Si non ipse etiam pro me tribulare veniret.
Hic, poltrone, mane, volo me sborrare dasennum.
6 Vade pianinum, quaeso, mi chare Pedrale,
35Iam non ira quidem stravacatur more ledammi.
7 Non ego suporto, mihi si code sella veniret,
Etsi deberem subtilem perdere bragam,
Quam soleo festis tantummodo ferre diebus.
8 Horsu, ne facias! An nescis qui sumus? Ergo,
40Mi Pedrale, tuum sic vis tractare Tonellum?
Num tua de proprio cascat mermoria sensu?
Nescis quod chari socii sumus atque parenti?
Vade retro, si vis: non feci, non ego dixi
Tam grandem cosam, per quam me battere debes.
9 45Non tibi de prima dixi quod sum tribulatus
Ac te debebas oculis distollere nostris?
Cerne meos vultus, si vis cognoscere doiam.
10 Do, Pedrale, tibi perdonum parte per omni:
Te bene cognovi nimium sburlasse dolorem
50Ac de cervello mentem butasse stravoltam.
Excuso te etiam si ad primam curris in iram,
Namque Andriolum quondam fratremque Maionem
Cognovi facili boriolos esse furore.
Ergo, Pedrale meus, precor, iram pone deorsum
55Magonemque tuum tanto de inflazzine cava;
Dicito cuncta mihi, quia sum tibi fidus amicus,
Ne Pedrale, velis tantum plorare. Quid inquis?
Nil parlas? Ego sum tibi donaturus aiuttum.
Et quamvis rodat cor tanto vermis afanno,
60Tu tamen ad charum compagnum dicere debes,
Ut possit cunctis in rebus pacificare.
11 O Tonelle, tibi vis me nunc dicere verum?
Tu unxisti musum vel forsan bene bibisti
Et mihi ne scio quo vis praedicate proleco:
65Non senza naspo poteris disvolvere filum.
Quos habeo dentrum quantum bene nosco dolores!
Non bastat quodme tormentant interiora,
Sed quasi sborratur medio de ventre fiatus.
Non tibi singultus, tibi nec suspiria dico,
70Qui per iter colli vellent exire deforas,
Sed, quia sunt troppi, tendunt sborrare desotta.
Attamen, hanc nostram postquam vis noscere poenam,
Si mihi sorbotolum das vini, cuncta recontam.
12 Si tibi non bastat vinum - quin? - summe fiascum:
75Tonellus tuus est, botazzolus atque lorettus.
13 Clo clo, quam bonus est! Refero tibi mille cotalas;
Tu quoque quin bibis?
14 Ecce bibo. Dic iam mihi cosam.
15 Credo scias, Tonelle, tamen tu essendo tererus,
Quod iam quinque anni passarunt, forsitan et sex,
80Cum Bertolinam sposavi mense Febrari;
Unde suam possum satis amplificare casadam:
De cunctis, dico, nullum cavando deforas,
Hi sunt de primis, habitant qui in valle, casatis;
Sunt bene staghenti, multum bestiamen habentes,
85Quo multas terrae mozzas in valle ledamant.
Sed baiare volens ad longum non bonus essem:
De Bertolina solum parlare bisognat.
Ipsa suo sensu tantum maturale tenebat,
Quod centum vaccas hora beverasset in una.
90Haec quoque bella fuit, sicut, Tonelle, videbas,
Cui pirontus erat vertex, aliquanto coputus,
Nasus distensus rampini more deorsum,
Nec sua stricta fuit nimium bochina, quod ipsa
Quando ridebat geminas toccabat oregias;
95Quam pulchros oculos - unus niger atque gazolus,
Alter bertinus, non sguerzus, sed sine luce -
Hos inficatos mihi saepe tenebat adossum,
Nec bene noscebam si me guardaret alhoram.
Sed non de in puncto in puncto bene dicere possem
100Quantum docta fuit grassos componere gnoccos.
Non bescurabo donec mihi vita manebit
Splendentem pellem manuum digitosque nitentes;
Ungues distensae quantum bene stare parebant,
Absque oregino purgare valebat oregias.
105At si narrarem totum, nimis esset afannus:
Quando recordo illam, meme desnembolo totum.
Tantos costummos habuit, quod quisque stupebat,
Ac in parte omni stranium mittebat odorem.
Vellem plus prestum quam Bertolina morisset
110Ammisisse omnes vaccas excepta Bonela.
16 O Pedrale meus, magnam tibi praesto rasonem:
Non intellexi quod Bertolina morivit;
Parce, precor, Pedrale, mihi, nam planco zenogium:
Nonquam pensassem quod te dolor iste piasset
115Atque soratorem flatus tibi nempe stopasset.
Est equidem verum quod talem perdere fomnam,
Deberes ungis semper sgraffare masellas.
Sum bene certus ego, tibi strania cosa videtur,
Maxime dum guardas osevellos ire per omnem
120Dispersos casam, quorum fuit illa magistra.
17 Parce, Tonelle, precor, tua si desturbio verba:
Talis, quem dicis, me scannacorus amazzat
Cognoscendo meos osivellos quomodo vadunt:
Hic vanga, hic zappa, illic badillus, aratrum,
125Quod iam tota domus vadit sotosora daverum.
18 Si voluit, Pedrale, mori, quid flere bisognat?
Sta sursum drictus, talem depone magonem!
Ne timeas, quoniam contato stamus in uno,
In quo tale quidem asbaccum bestiamen habetur.
19 130Heu, Bertolinam potero postponere numquam:
Quantum grassa quidem fuerant armenta per illam!
Non sic presto ussum stallae quandoque subintro,
Quod mihi paret eam stravacatam cernere zosum
Vel inter vaccas Brognolam sive Bonelam,
135Vel inter manzos Boldrinum seu Capriolum.
Non erat anchoram bene sol damatina levatus,
Quod surgens lectu saltaverat extra casottum,
Ante omnes cosas in poco tempore septem
Mangiabat panes, quod me ingrassare parebat.
20 140Iam, Pedrale, locum da tantis, si vis, afannis,
Plange modo quantum vis, iam sibi vita borivit.
Mocca tibi nasum, iam cessa plangere tantum
Et mecum venias villae, te namque civabo
Atque ovos faciam almancum sorbere viginti;
145Namque meum facio benum, contentor, eamus.


1 Pedralus

2 Tonellus

3 Pedralus

4 Tonellus

5 Pedralus

6 Tonellus

7 Pedralus

8 Tonellus

9 Pedralus

10 Tonellus

11 Pedralus

12 Tonellus

13 Pedralus

14 Tonellus

15 Pedralus

16 Tonellus

17 Pedralus

18 Tonellus

19 Pedralus

20 Tonellus

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.

An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.

load Vocabulary Tool
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: