previous next

Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics

Hero Leandro

Quam mihi misisti verbis, Leandre, salutem
     Ut possim missam rebus habere, veni!
Longa mora est nobis omnis, quae gaudia differt.
     Da veniam fassae; non patienter amo!
5Urimur igne pari, sed sum tibi viribus inpar:
     Fortius ingenium suspicor esse viris.
Ut corpus, teneris ita mens infirma puellis
     Deficiam, parvi temporis adde moram!
Vos modo venando, modo rus geniale colendo
10      Ponitis in varia tempora longa mora.
Aut fora vos retinent aut unctae dona palaestrae,
     Flectitis aut freno colla sequacis equi;
Nunc volucrem laqueo, nunc piscem ducitis hamo;
     Diluitur posito serior hora mero.
15His mihi summotae, vel si minus acriter urar,
     Quod faciam, superest praeter amare nihil.
Quod superest facio, teque, o mea sola voluptas,
     Plus quoque, quam reddi quod mihi possit, amo!
Aut ego cum cana de te nutrice susurro,
20      Quaeque tuum, miror, causa moretur iter;
Aut mare prospiciens odioso concita vento
     Corripio verbis aequora paene tuis;
Aut, ubi saevitiae paulum gravis unda remisit,
     Posse quidem, sed te nolle venire, queror;
25Dumque queror lacrimae per amantia lumina manant,
     Pollice quas tremulo conscia siccat anus.
Saepe tui specto si sint in litore passus,
     Inpositas tamquam servet harena notas;
Utque rogem de te et scribam tibi, siquis Abydo
30      Venerit, aut, quaero, siquis Abydon eat.
Quid referam, quotiens dem vestibus oscula, quas tu
     Hellespontiaca ponis iturus aqua?
Sic ubi lux acta est et noctis amicior hora
     Exhibuit pulso sidera clara die,
35Protinus in summo vigilantia lumina tecto
     Ponimus, adsuetae signa notamque viae,
Tortaque versato ducentes stamina fuso
     Feminea tardas fallimus arte moras.
Quid loquar interea tam longo tempore, quaeris?
40      Nil nisi Leandri nomen in ore meo est.
'Iamne putas exisse domo mea gaudia, nutrix,
     An vigilant omnes, et timet ille suos?
Iamne suas umeris illum deponere vestes,
     Pallade iam pingui tinguere membra putas?'
45Adnuit illa fere; non nostra quod oscula curet,
     Sed movet obrepens somnus anile caput.
Postque morae minimum 'iam certe navigat,' inquam,
     'Lentaque dimotis bracchia iactat aquis.'
Paucaque cum tacta perfeci stamina terra,
50      An medio possis, quaerimus, esse freto.
Et modo prospicimus, timida modo voce precamur,
     Ut tibi det faciles utilis aura vias;
Auribus incertas voces captamus, et omnem
     Adventus strepitum credimus esse tui.
55Sic ubi deceptae pars est mihi maxima noctis
     Acta, subit furtim lumina fessa sopor.
Forsitan invitus mecum tamen, inprobe, dormis,
     Et, quamquam non vis ipse venire, venis.
Nam modo te videor prope iam spectare natantem,
60      Bracchia nunc umeris umida ferre meis,
Nunc dare, quae soleo, madidis velamina membris,
     Pectora nunc nostro iuncta fovere sinu
Multaque praeterea linguae reticenda modestae,
     Quae fecisse iuvat, facta referre pudet.
65Me miseram! brevis est haec et non vera voluptas;
     Nam tu cum somno semper abire soles.
Firmius, o, cupidi tandem coeamus amantes,
     Nec careant vera gaudia nostra fide!
Cur ego tot viduas exegi frigida noctes?
70      Cur totiens a me, lente morator, abes?
Est mare, confiteor, non nunc tractabile nanti;
     Nocte sed hesterna lenior aura fuit.
Cur ea praeterita est? cur non ventura timebas?
     Tam bona cur periit, nec tibi rapta via est?
75Protinus ut similis detur tibi copia cursus,
     Hoc melior certe, quo prior, illa fuit.
At cito mutata est pacati forma profundi.
     Tempore, cum properas, saepe minore venis.
Hic, puto, deprensus nil, quod querereris, haberes,
80      Meque tibi amplexo nulla noceret hiemps.
Certe ego tum ventos audirem laeta sonantis,
     Et numquam placidas esse precarer aquas.
Quid tamen evenit, cur sis metuentior undae
     Contemptumque prius nunc vereare fretum?
85Nam memini, cum te saevum veniente minaxque
     Non minus, aut multo non minus, aequor erat;
Cum tibi clamabam: 'sic tu temerarius esto,
     Ne miserae virtus sit tua flenda mihi!'
Unde novus timor hic, quoque illa audacia fugit?
90      Magnus ubi est spretis ille natator aquis?
Sis tamen hoc potius, quam quod prius esse solebas,
     Et facias placidum per mare tutus iter
Dummodo sis idem, dum sic, ut scribis, amemur,
     Flammaque non fiat frigidus illa cinis.
95Non ego tam ventos timeo mea vota morantes,
     Quam similis vento ne tuus erret amor,
Ne non sim tanti, superentque pericula causam,
     Et videar merces esse labore minor.
Interdum metuo, patria ne laedar et inpar
100      Dicar Abydeno Thressa puella toro.
Ferre tamen possum patientius omnia, quam si
     Otia nescio qua paelice captus agis,
In tua si veniunt alieni colla lacerti,
     Fitque novus nostri finis amoris amor.
105A, potius peream, quam crimine vulnerer isto,
     Fataque sint culpa nostra priora tua!
Nec, quia venturi dederis mihi signa doloris,
     Haec loquor aut fama sollicitata nova.
Omnia sed vereorquis enim securus amavit?
110      Cogit et absentes plura timere locus.
Felices illas, sua quas praesentia nosse
     Crimina vera iubet, falsa timere vetat!
Nos tam vana movet, quam facta iniuria fallit,
     Incitat et morsus error uterque pares.
115O utinam venias, aut ut ventusve paterve
     Causaque sit certe femina nulla morae!
Quodsi quam sciero, moriar, mihi crede, dolendo;
     Iamdudum pecca, si mea fata petis!
Sed neque peccabis, frustraque ego terreor istis,
120      Quoque minus venias, invida pugnat hiemps.
Me miseram! quanto planguntur litora fluctu,
     Et latet obscura condita nube dies!
Forsitan ad pontum mater pia venerit Helles,
     Mersaque roratis nata fleatur aquis
125An mare ab inviso privignae nomine dictum
     Vexat in aequoream versa noverca deam?
Non favet, ut nunc est, teneris locus iste puellis;
     Hac Helle periit, hac ego laedor aqua.
At tibi flammarum memori, Neptune, tuarum
130      Nullus erat ventis inpediendus amor
Si neque Amymone nec, laudatissima forma,
     Criminis est Tyro fabula vana tui,
Lucidaque Alcyone Calyceque Hecataeone nata,
     Et nondum nexis angue Medusa comis,
135Flavaque Laudice caeloque recepta Celaeno,
     Et quarum memini nomina lecta mihi.
Has certe pluresque canunt, Neptune, poetae
     Molle latus lateri conposuisse tuo.
Cur igitur, totiens vires expertus amoris,
140      Adsuetum nobis turbine claudis iter?
Parce, ferox, latoque mari tua proelia misce!
     Seducit terras haec brevis unda duas.
Te decet aut magnas magnum iactare carinas,
     Aut etiam totis classibus esse trucem;
145Turpe deo pelagi iuvenem terrere natantem,
     Gloriaque est stagno quolibet ista minor.
Nobilis ille quidem est et clarus origine, sed non
     A tibi suspecto ducit Ulixe genus.
Da veniam servaque duos! natat ille, sed isdem
150      Corpus Leandri, spes mea pendet aquis.
Sternuit en lumen! — posito nam scribimus illo
     Sternuit et nobis prospera signa dedit.
Ecce, merum nutrix faustos instillat in ignes,
     'Cras' que 'erimus plures,' inquit, et ipsa bibit.
155Effice nos plures, evicta per aequora lapsus,
     O penitus toto corde recepte mihi!
In tua castra redi, socii desertor amoris;
     Ponuntur medio cur mea membra toro?
Quod timeas, non est! auso Venus ipsa favebit,
160      Sternet et aequoreas aequore nata vias.
Ire libet medias ipsi mihi saepe per undas,
     Sed solet hoc maribus tutius esse fretum.
Nam cur hac vectis Phrixo Phrixique sorore
     Sola dedit vastis femina nomen aquis?
165Forsitan ad reditum metuas ne tempora desint,
     Aut gemini nequeas ferre laboris onus.
At nos diversi medium coeamus in aequor
     Obviaque in summis oscula demus aquis,
Atque ita quisque suas iterum redeamus ad urbes;
170      Exiguum, sed plus quam nihil illud erit!
Vel pudor hic utinam, qui nos clam cogit amare,
     Vel timidus famae cedere vellet amor!
Nunc, male res iunctae, calor et reverentia pugnant.
     Quid sequar, in dubio est; haec decet, ille iuvat.
175Ut semel intravit Colchos Pagasaeus Iason,
     Inpositam celeri Phasida puppe tulit;
Ut semel Idaeus Lacedaemona venit adulter,
     Cum praeda rediit protinus ille sua.
Tu quam saepe petis, quod amas, tam saepe relinquis,
180      Et quotiens grave sit puppibus ire, natas.
Sic tamen, o iuvenis tumidarum victor aquarum,
     Sic facito spernas, ut vereare, fretum!
Arte laboratae merguntur ab aequore naves;
     Tu tua plus remis bracchia posse putas?
185Quod cupis, hoc nautae metuunt, Leandre, natare;
     Exitus hic fractis puppibus esse solet.
Me miseram! cupio non persuadere, quod hortor,
     Sisque, precor, monitis fortior ipse meis
Dummodo pervenias excussaque saepe per undas
190      Inicias umeris bracchia lassa meis!
Sed mihi, caeruleas quotiens obvertor ad undas,
     Nescio quo pavidum frigore pectus hebet.
Nec minus hesternae confundor imagine noctis,
     Quamvis est sacris illa piata meis.
195Namque sub aurora, iam dormitante lucerna,
     Somnia quo cerni tempore vera solent,
Stamina de digitis cecidere sopore remissis,
     Collaque pulvino nostra ferenda dedi.
Hic ego ventosas nantem delphina per undas
200      Cernere non dubia sum mihi visa fide,
Quem postquam bibulis inlisit fluctus harenis,
     Unda simul miserum vitaque deseruit.
Quidquid id est, timeo; nec tu mea somnia ride
     Nec nisi tranquillo bracchia crede mari!
205Si tibi non parcis, dilectae parce puellae,
     Quae numquam nisi te sospite sospes ero!
Spes tamen est fractis vicinae pacis in undis;
     Tu placidas toto pectore finde vias!
Interea nanti, quoniam freta pervia non sunt,
210      Leniat invisas littera missa moras.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.

An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.

load focus Notes (1813)
load focus English (1813)
hide References (7 total)
  • Commentary references to this page (2):
    • John Conington, Commentary on Vergil's Aeneid, Volume 2, 7.315
    • Charles Simmons, The Metamorphoses of Ovid, Books XIII and XIV, 14.368
  • Cross-references to this page (1):
    • A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1890), DIVINA´TIO
  • Cross-references in general dictionaries to this page (4):
load Vocabulary Tool
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: