This text is part of:
Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics
10. [1-2] Argos Amphil., Thucyd. 2, 68; 3, 105: ἐπιθαλασσίας, am Fusse des Gebirges, nicht weit von der Mündung des Inachus; mediterranea Aetol., εἰς τὴν μεσόγειον τῆς Αἰτωλίας, zu dem also Amphilochia gerechnet wird, 32, 34, 4, scheint mehr im Gegensatze zu der Grenze als zum Meere gesagt zu sein. leg. Aetoli, c. 8, 2. mirante quod, 36.41.2; 34.57.10; 2.54.8 u. a., Gron. zieht quid vor, s. c. 24, 10; c. 9, 2: quamdiu. permisso wie 6.25.5; 34.31.1; ohne ut 45, 5, 3, vgl. 9.30.10: impetrato; 30, 8, 1: debellato; 35, 35, 14: imperato; 10, 36, 6: edicto; 22, 55, 3: palam facto u. a. [p. 282] [3-6] praeocc., 29, 22, 7; 42, 14, 2: praeoccupatis non auribus magis quam animis. per leg., per lit., nachdrückliches Asyndeton: auf jede Weise, 2, 32, 7: per aequa, per iniquà; 9, 39, 8: per arma, per corpora; 10, 19, 22 u. a. ereptas hat sich hart nur im Genus an das letzte Wort angeschlossen, viell. ist nach jüngeren Hss. erepta, s. 40.10.6: regem regnumque sua futura; 44.24.2, oder ereptam zu lesen; nur ähnlich u. St. ist 5.15.13: legatos sortesque expectandas; Cic. Phil. 5, 4, 12: populi provinciaeque liberatae. praesid., c. 2; einfach Polyb.: ἀδίκως ὑπὸ τῶν Αἰτωλῶν ἀφῃρῆσθαι τὴν Ἀθαμανίαν etc., von L. ausgeschmückt. Leon, der Name, wie 35.50.4, ist wol verdorben bei Pol. c. 31, 6: καὶ γὰρ ἐδόκει Λᾶμις κιχησίων ἄλλα τε καλῶς εἰπεῖν καὶ παραδείγματι πρὸς τὸ παρὸν οἰκείῳ χρήσασθαι, Pol. führt auch den ersten Theil der Rede aus, L. nur das Gleichniss. vulgata, s. 28.27.11. mari tranq., 31.23.4. aequiper., das Wort findet sich mehr bei Plautus so gebraucht; der Dativ in einer verkürzten Vergleichung 5, 23, 6, vgl. 2.32.12; das Gerund. ist Apposit, zu similitudine, s. 21.4.3. cum, in der Zeit, in welcher, so lange, c. 22, 6: cum staret; Cic. Cat. 3, 7, 17: neque vos umquam, cum ille in urbe hostis esset liberassemus; vgl. 35.36.7; 42.64.1; oder es ist: in und mit dem dass sie u. s. w. in orat. rect.: cum manserunt quieverunt; Gron. verm. dum mansissent; Pol.: ἕως μὲν ἦσαν ἀκέραιοι, πάντων τῶν Ἑλλήνων ὑπῆρχον ὑμῖν εὐνούστατοι, bezeichnet den Gegensatz zum Folg. deutlicher. gentis, 28.24.1: insita hominum libidine. Thoas et D., 35.12; 36.26. Menest. et Dam., 36.28; 37.46. tum illam etc., Polyb.: συνετάραξαν τοὺς ὄχλους καὶ παρὰ φύσιν ἠνάγχασαν πᾶν καὶ λέγειν καὶ πράττειν; L. hat den Gegensatz zu insita aufgegeben, aber das Gleichniss weiter ausgeführt, s. 6.1.3.
This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.
An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.

