I.uncondemned, unsentenced (class.): “indemnatus atque intestatus,” Plaut. Curc. 5, 3, 17: “bona indemnatorum civium,” Cic. Agr. 2, 21, 56: “si hoc indemnato indicta causa non liceat,” Liv. 3, 56, 13: “civem interimere,” Vell. 2, 45; Amm. 15, 5; Quint. 3, 11, 14; Juv. 6, 562 al.—Com.: “quae pendent indemnatae pernae,” Plaut. Capt. 4, 3, 8.
indemnātus , a, um, adj. 2. in-damnatus,

