previous next
jussus , ūs (used only in
I.abl. sing.), m. jubeo, an order, command, decree (class.): “tuo jussu profectus sum,” Plaut. Curc. 2, 3, 50: “Jovis jussu venio,” id. Am. prol. 19: “vestro jussu coactus,” Cic. de Imp. Pomp. 9, 26: “aut ab regibus lecti aut post reges exactos jussu populi,” Liv. 4, 4, 7: “sine populi jussu,” Sall. C. 29, 3: “Romano jussu,” Val. Max. 9, 2, 4: “Timotheus populi jussu bellum gessit,” Nep. Timoth. 4: “Neronis,” Juv. 10, 15: “patris dominive negotium gerere,” Gai. Inst. 4, 70.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide References (6 total)
  • Cross-references in general dictionaries from this page (6):
    • Plautus, Curculio, 2.3
    • Plautus, Amphitruo, 1.prol
    • Cornelius Nepos, Timotheus, 4
    • Livy, The History of Rome, Book 4, 4.7
    • Sallust, Catilinae Coniuratio, 29
    • Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia, 9.2.4
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: