fermē adv.
for * ferimē, sup of
fere,
closely, quite, entirely, fully, altogether, just
: iam ferme moriens me vocat,
just dying
, T.: quod ferme dirum in tempus cecidere
Latinae.—Of time,
in general, usually, commonly
: parentum iniuriae Unius modi sunt ferme,
T.: quod ferme evenit: inculta ferme vestiuntur
virgultis, L.—Of degree,
nearly, almost, well-nigh, about
: ferme eadem omnia, quae, etc., T.:
pars ferme dimidia, L.: aberat mons ferme milia viginti, S.—With a negative,
hardly, scarcely
: hoc non ferme sine magnis principum vitiis
evenit: nec ferme res antiqua alia est nobilior, L.: ut eo
nihil ferme quisquam addere posset.
