fortūnātus adj. with comp. and sup.
P. of fortuno,
prospered, prosperous, lucky, happy, fortunate
: forīs aperis fortunatus, T.:
comitatu nobilium iuvenum: fortunatior Fortuna: Ingenium
fortunatius arte, H.: fortunatissimus
haberi: fortunatus laborum,
in his achievements
, V.: res p.: vita,
H.—Poet.: nemora,
groves of the blest
, V. —
In good circumstances, well off, wealthy, rich
: gratia fortunati et potentis: insipiens: quibus licet esse
fortunatissimos, Cs.

