hrekja hrek, hrakta, hröktum, hrakiðr, hraktr v
1.
to drive away, chase off (h e-n af máli) ;
2.
to annoy, vex, ill-treat (Sigmundr sagðist heldr vilja h þá sem mest); h e-n í orðum, to scold and abuse one;
3.
to damage, spoil (h mál fyrir e-m) ; absol, h fyrir e-m, to do damage to one;
4.
to abuse ( = h e-n í orðum)
