οἵαν ὁ Τάνταλος τὴν τροφήν. Ταῦτα ἔλεγε καὶ ἔκλαεν ἐπιθεῖσά μου τοῖς στέρνοις τὴν κεφαλὴν οὕτως ἐλεεινῶς, ὥστε παθεῖν μέ τι τὴν ψυχήν. Οὐκ εἶχον δὲ ὅστις γένωμαι: καὶ γὰρ ἐδόκει μοι δίκαια ἐγκαλεῖν.