This text is part of:
Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics
39. L. Cornelius] ebenso Polybios; ein anderer ist der 35.3 genannte Cn. Cornelius. Ptolomaeumque] vgl. Appian: ἀφίκοντο πρέσβεις ἐς Ῥώμην παρὰ Πτολεμαίου . . αἰτιωμένου Συρίαν καὶ Κιλικίαν Ἀντίοχον αὐτὸν ἀφελέσθαι. καὶ οἱ Ῥωμαῖοι τῆς ἀφορμῆς ἐπέβαινον ἄσμενοι, näml. nach dem Siege über Philipp; anders 20.8. Selymbriae] zwischen Byzanz und Perinth. [2] decem legatorum] partiver Genetiv; s. 9.27.8; 22.40.6; 32.29.7. Lentulus] wie 35.1; Villius und Terentius werden an der angeführten Stelle zum König Antiochus, dagegen Stertinius nach Thasus geschickt; jene scheinen also, wenn der Bericht, wie ihn auch Polybios hat, genau ist, nur zufällig über Thasus gereist zu sein, Cornelius dagegen den Antiochus zu Selymbria gesucht und auf die Nachricht, dafs er sich bereits in Thracien befinde, sich dorthin begeben zu haben. Ein Widerspruch mit Kap. 35 ist nicht notwendig anzunehmen. paucos post dies] s. 36.14; 31.24.7. [3] congressus . . invitatio] näml. Antiochi; vgl. 1.22.5; Pol.: αἱ . . [p. 71] κατ᾽ ἰδίαν ἐντεύξεις . . τελέως ἦσαν ἀφελεῖς καὶ φιλάνθρωποι. [4] ex quo tempore] s. zu 1.35.3. ab Syria] ist hier nicht auffallend; s. 10.44.6; vgl. 31.7.7: ab Corintho solverit naves; 22, 31, 5: classis ab litoribus soluta; 29, 4, 10; Caes. BC. 3, 101, 6: a terra; Stat. Theb. 1, 20: solverat Oebalio classem de litore; aber gewöhnlich exportu; s. Caes. BG. 4, 28, 1; Cic. p. Mur. 4 u. a. Übrigens ist omnia . . dissimulabant von Liv. zugesetzt. et Ptolomaeo] ist so gesagt, als ob noch ein zweites Glied mit et dem restitui untergeordnet werden sollte; dieses fehlt aber (s. 36.3; 32.5.4; zu 3.18.1), wenn man nicht etwa vor dem elliptischen nam (s. 10.14.19; 27.50.3) denken will: et cedi urbibus a Philippo possessis. Vielleicht ist das Anakoluth veranlafst durch Polybios, bei dem es heifst: ὁ Κορνήλιος ἠξίου μὲν καὶ τῶν ὑπὸ Πτολεμαῖον ταττομένων πόλεων . . παραχωρεῖν τὸν Ἀντίοχον, τῶν δ᾽ ὑπὸ Φίλιππον διεμαρτύρετο φιλοτίμως ἐξίστασθαι, und dann folgt: παρῄνει δὲ καὶ τῶν αὐτονόμων ἀπέχεσθαι πόλεων, was jedoch Liv. nicht aufgenommen hat, wie die Antwort des Königs 40.4 zeigt, in der dieser Gedanke übergangen ist. [6] id vero] bereitet nur Romanos . . vor, was auch von ferendum non esse abhängt, und stellt es als bedeutend dar. tot annos] etwa vier Jahre. exhausisse . . habere] = cum exhausissent . . habere; vgl. 11.6. [7] ut . . quid?*] s. 34.32.13; das folgende quod . . transierit umschreibt nur das Subjekt, = quid? transitum regis . . quantum abesse? wie 5.5.4: quid? illud, quod . . pertinet . ., quale est? wo nur, was auch an u. St. liätte geschehen können, illud vorangestellt ist; vgl. Tac. Hist. 4, 17; es findet also die häufige Übergangsformel quid, quod hier nicht statt. Der Nachsatz konnte nach ut als besonders zu beachten bezeichnet werden, wie nach praeterquam 28, 41, 11: praeterquam quod nihil reliqui est, quid periculi tandem adeatur, quem fallit?; hier wie an u. St. nach quid? der Nachsatz in der Form der Frage; vgl. oben 5.5.4; 6.40.12 u. a. in Asiam adventus] s. 8.5. dissimulari] ‘werde unbeachtet gelassen’;vgl. Caes. BG. 1, 14, 3. tamquam] s. 2.53.2. eos] s. 32.2.5. iam etiam] s. 43.6; 34.39.5; zu 1.48.3. negaturum] näml. se transisse. [p. 72]
This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.
An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.

