This text is part of:
Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics
8. subactus . . bellum . . suscepisset] sind durch die Stellung der Nebenbestimmungen contra p. R. und tam infesto animo aus einander gehalten; diese werden dadurch hervorgehoben. subactus iniuria] vgl. 1.5.6: metu subactus; 1, 22, 6 u. a.; zur Sache s. Mms. RG. 15, 767 f. quo] geht auf bellum zurück, = ut eo. ultimum discrimen] die Lage, in welcher über die Existenz entschieden werden mufste, in wel- [p. 16] cher diese auf das Spiel gesetzt wurde. [2] expectantibus cunctis] vgl. 40.12.1. rursum] weil er, wenn er auch nicht gerade wieder fragt, doch wieder das Wort nimmt; es entspricht § 1: prima. [4] nunc vero] s. zu 44.20.5. quod nobiscum gessit] der zum Vorhergehenden gehörende Begriff nobiscum wird der Deutlichkeit wegen in der Form eines Relativsatzes ausgedrückt; vgl. 35.6.8: de litteris L. Corneli, quas scripserat secundum proelium. interfuisses] s. 31.28.5; vgl. 38.5.10. adversus] gehört zunächst zu fide; s. 10.11.13: necessaria iam facta adversus Romanos fides est; 29, 8, 2: ob egregiam fidem adversus Romanos; vgl. 3.33.8; 5.35.4; Tac. Ann. 11, 17; zu pacem colere vgl. 8.17.10; Sall. Jug. 8, 2: amicitiam populi R. coleret. fuit] oder erat kann in der Frage nicht wohl fehlen, ebenso wenig in vor bello neben in pace, obgleich L. auch pace ac bello u. a. sagt. malle] weil in quod fuit consilium der Begriff liegt: non debebas. Die Rede, welche Plutarch dem Konsul in den Mund legt, ist härter und tadelt mehr den Charakter als die Politik des Königs; dagegen sagt Diod. 30, 23: ἁρμόζουσι λόγοις τοῦτον παραμυθησάμενος. Vgl. Ihne RG. 3, 215. [5] utcumque] wird durch sive . . seu . . seu . . erklärt; s. zu 32.3.4; inciderunt gehört zu diesen wie zu utcumque haec; tamen ist in den Relativsatz gezogen, gehört aber eigentlich zu bonum animum habe; vgl. Praef. 3; Plin. Ep. 2, 11, 14: utcumque tamen animum collegi, dicere coepi (= tamen, utcumque animum . .); vgl. zu 28.44.12: si hercules u. a.; dieses Gedankenverhältnis wird nicht geändert, wenn man auch einen Koncessivsatz: ‘du zeigst durch dein Schweigen, dafs du dich nicht entschuldigen kannst’ vor tamen ergänzt. sive . . seu] s. 7.18.2; 9.26.7; zum Gedanken s. Einl. 20; 25, 6, 6: si non deum ira nec fato, cuius lege immobilis rerum humanarum ordo seritur, sed culpa periimus; zu 23.23.3. regum et populorum] s. 21.43.11: incliti populi regesque; 24, 49, 2 u. a. clementia] s. 4.7. salutis] kann sich nur darauf beziehen, dafs er das Leben nicht verlieren soll; über seine Behandlung s. zu 40.6. [6] Graeco sermone] die griechische Bildung des Aemilius geht auch aus 27.5 f. hervor; dafs er jetzt griechisch sprach, war Herablassung; anders 29.3. Latine . .] [p. 17] vgl. Pol. 29.6b, 1: ὁ δὲ μεταλαβὼν τὴν Ῥωμαϊκὴν διάλεκτον παρεκάλει τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ βλέποντας εἰς τὰ παρόντα. iuvenes] Plut. 27: αὐτὸς δὲ τοὺς παῖδας καὶ τοὺς γαμβροὺς καὶ τῶν ἄλλων ἡγεμονικῶν μάλιστα τοὺς νεωτέρους ἔσω τῆς σκηνῆς ἐπισπασάμενος (bei ihm redet Aemilius den König aufserhalb des Zeltes an) πολὺν χρόνον ἦν πρὸς αὑτῷ σιωπῇ καθήμενος . . nihil . . consulere] s. 26.33.3: ut quicquam de se gravius consulerent; gewöhnlich wird consulere nur mit einem Adverbium (s. 3.36.7; 8.13.14 u. a.) oder, aber dann in anderem Sinne, mit nihil verbunden; s. 9.22.4: nihil consulto dictatore. quid vesper ferat] s. Varro Sat.: nescis, quid vesper serus ferat; vgl. L. 39, 26, 9: nondum omnium dierum solem occidisse; Pol.: μήτε καθόλου πιστεύειν μηδέποτε ταῖς παρούσαις τύχαις, ἀλλ᾽ ὅτε μάλιστά τις κατορθοίη . . τότε μάλιστα παρεκάλει τῆς ἐναντίας τύχης ἔννοιαν λαμβάνειν. [7] demum] s. 4.4.9. prospera . . infringet] näml. fortuna, welcher am einfachsten flatus beigelegt wird; vgl. die Stelle aus Pol.; L. 42, 62, 4: serenitas fortunae; Cic. de off. 2, 19; doch kann, da die Hdschr. prospere . . effleret . . adversae infringent hat, L. auch prosperae res efferent . . (Mg.) geschrieben haben. Plutarch hat die Rede weiter ausgeführt und läfst sie nach der Übergabe des Königs an Aelius Tubero gehalten werden. consilio dimisso] vgl. zu 21.54.3: praetorium missum. [8] invitatus] vgl. 1.57.10; ebenso 44.31.14 Gentius; vgl. Diod. 30, 23, 2: Αἰμίλιος φιλανθρώπως προσενεχθεὶς τῷ Περσεῖ καὶ πρὸς τὰ σύνδειπνα παραλαβὼν καὶ τοῦ συνεδρίου μεταδιδούς . .; ebenso Val. Max. u. a.; das folgende qui . . poterat zeigt, dafs nicht gerade ein Akt besonderer Humanität bezeichnet werden soll. ad consulem] gewöhnlich ad cenam; vgl. 28.18.2: in hospitium invitat.
This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.
An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.

