I. Rel.
A. Temp., at what time soever, whenever, whensoever, as often as (class.): “QVANDOQVE SARPTA DONEC DEMPTA ERVNT, Lex XII. Tabularum: quandoque ab eādem parte sol eodemque tempore iterum defecerit, tum, etc.,” Cic. Rep. 6, 22, 24: “ut, quan doque idem prodigium nuntiaretur, feriae per novem dies agerentur,” Liv. 1, 31, 4: “reddituros, quandoque recepisset,” Curt. 7, 10, 9; Liv. 27, 10, 5: “indignor, quandoque bonus dormitat Homerus,” Hor. A. P. 359: “quandoque trahet feroces Per sacrum clivum ... Sicambros,” id. C. 4, 2, 33: “quandoque ossa Capyis detecta essent, fore ut, etc.,” Suet. Caes. 81.—
B. Causal, since, inasmuch as: “quandoque tu extra ordinem pugnasti, etc.,” Liv. 8, 7, 15; 9, 10, 9: “quandoque tu nullā umquam mihi in cupiditate defuisti,” Cic. Verr. 2, 3, 80, § 187.—
II. Indef.
A. At some time, at one time or other: “ego me Asturae diutius arbitror commoraturum, quoad ille quandoque veniat,” Cic. Fam. 6, 19, 2: “ne quandoque parvus hic ignis incendium ingens exsuscitet,” Liv. 21, 3, 6: “et tu, Galba, quandoque degustabis imperium,” Tac. A. 6, 20: “emptio non videtur et ideo quandoque lui potest,” Paul. Sent. 2, 13, 4.—
B. Now and then, sometimes (post-Aug.): “nonnumquam per duos menses durat: quandoque brevius finitur,” Cels. 6, 6: “quandoque fiunt trabes, quandoque clipei,” Sen. Q. N. 1, 1, 15; Col. 7, 3, 13.

