Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges, chapter 383

Home Collections/Texts Perseus Catalog Research Grants Open Source About Help

Hide browse bar Your current position in the text is marked in blue. Click anywhere in the line to jump to another position:

This text is part of:

Greek and Roman Materials

View text chunked by:

page
part : chapter : section : subsection : subsub : chapter
chapter

	Present	Imperfect	Future
INDICATIVE.	S. 1. λύ_ω	ἔλυ_ον	λύ_σω
	2. λύ_εις	ἔλυ_ες	λύ_σεις
	3. λύ_ει	ἔλυ_ε	λύ_σει
	D. 2. λύ_ετον	ἐλύ_ετον	λύ_σετον
	3. λύ_ετον	ἐλυ_έτην	λύ_σετον
	P. 1. λύ_ομεν	ἐλύ_ομεν	λύ_σομεν
	2. λύ_ετε	ἐλύ_ετε	λύ_σετε
	3. λύ_ουσι	ἔλυ_ον	λύ_σουσι
SUBJUNCTIVE.	S. 1. λύ_ω
	2. λύ_ῃς
	3. λύ_ῃ
	D. 2. λύ_ητον
	3. λύ_ητον
	P. 1. λύ_ωμεν
	2. λύ_ητε
	3. λύ_ωσι
OPTATIVE.	S. 1. λύ_οιμι		λύ_σοιμι
	2. λύ_οις		λύ_σοις
	3. λύ_οι		λύ_σοι
	D. 2. λύ_οιτον		λύ_σοιτον
	3. λυ_οίτην		λυ_σοίτην
	P. 1. λύ_οιμεν		λύ_σοιμεν
	2. λύ_οιτε		λύ_σοιτε
	3. λύ_οιεν		λύ_σοιεν
IMPERATIVE.	S. 2. λῦε
	3. λυ_έτω
	D. 2. λύ_ετον
	3. λυ_έτων
	P. 2. λύ_ετε
	3. λυ_όντων
INFINITIVE.	λύ_ειν		λύ_σειν
PARTICIPLE.	λύ_ων, λύ_ουσα,		λύ_σων, λύ_σουσα,
	λῦον (305）		λῦσον (305）

NOT CONTRACTED

VOICE OF λύ_ω

	1 Aorist	1 Perfect	1 Pluperfect
IND.	S. 1. ἔλυ_σα	λέλυκα	ἐλελύκη
	2. ἔλυ_σας	λέλυκας	ἐλελύκης
	3. ἔλυ_σε	λέλυκε	ἐλελύκει（ν）
	D. 2. ἐλύ_σατον	λελύκατον	ἐλελύκετον
	3. ἐλυ_σάτην	λελύκατον	ἐλελυκέτην
	P. 1. ἐλύ_σαμεν	λελύκαμεν	ἐλελύκεμεν
	2. ἐλύ_σατε	λελύκατε	ἐλελύκετε
	3. ἔλυ_σαν	λελύκα_σι	ἐλελύκεσαν
SUBJ.	S. 1. λύ_σω	λελυκὼς ὦ (691) or	λελύκω (692）
	2. λύ_σῃς	λελυκὼς ᾖς	λελύκῃς
	3. λύ_σῃ	λελυκὼς ᾖ	λελύκῃ
	D. 2. λύ_σητον	λελυκότε ἦτον	λελύκητον
	3. λύ_σητον	λελυκότε ἦτον	λελύκητον
	P. 1. λύ_σωμεν	λελυκότες ὦμεν	λελύκωμεν
	2. λύ_σητε	λελυκότες ἦτε	λελύκητε
	3. λύ_σωσι	λελυκότες ὦσι	λελύκωσι
OPT.	S. 1. λύ_σαιμι	λελυκὼς εἴην (694) or	λελύκοιμι, -οίην
	2. λύ_σαις, λύ_σειας (668）	λελυκὼς εἴης	λελύκοις, -οίης
	3. λύ_σαι, λύ_σειε (668）	λελυκὼς εἴη	λελύκοι, -οίη
	D. 2. λύ_σαιτον	λελυκότε εἴητον, εἶτον	λελύκοιτον
	3. λυ_σαίτην	λελυκότε εἰήτην, εἴτην	λελυκοίτην
	P. 1. λύ_σαιμεν	λελυκότες εἴημεν, εἶμεν	λελύκοιμεν
	2. λύ_σαιτε	λελυκότες εἴητε, εἶτε	λελύκοιτε
	3. λύ_σαιεν, λύ_σειαν (668）	λελυκότες εἴησαν, εἶεν	λελύκοιεν
IMP.	S. 2. λῦσον	λελυκὼς ἴσθι (697) or	[λέλυκε (697）
	3. λυ_σάτω	λελυκὼς ἔστω	λελυκέτω
	D. 2. λύ_σατον	λελυκότε ἔστον	λελύκετον
	3. λυ_σάτων	λελυκότε ἔστων	λελυκέτων
	P. 2. λύ_σατε	λελυκότες ἐστέ	λελύκετε]
	3. λυ_σάντων	λελυκότες ὄντων
INF.	λῦσαι	λελυκέναι
PART.	λύ_σα_ς, λύ_σα_σα,	λελυκώς, λελυκυῖα,
	λῦσαν (306）	λελυκός (309）

2. MIDDLE¹

	Present	Imperfect	Future
INDICATIVE.	S. 1. λύ_ομαι	ἐλυ_όμην	λύ_σομαι
	2. λύ_ῃ, λύ_ει (628）	ἐλύ_ου	λύ_σῃ, λύ_σει (628）
	3. λύ_εται	ἐλύ_ετο	λύ_σεται
	D. 2. λύ_εσθον	ἐλύ_εσθον	λύ_σεσθον
	3. λύ_εσθον	ἐλυ_έσθην	λύ_σεσθον
	P. 1. λυ_όμεθα	ἐλυ_όμεθα	λυ_σόμεθα
	2. λύ_εσθε	ἐλύ_εσθε	λύ_σεσθε
	3. λύ_ονται	ἐλύ_οντο	λύ_σονται
SUBJUNCTIVE.	S. 1. λύ_ωμαι
	2. λύ_ῃ
	3. λύ_ηται
	D. 2. λύ_ησθον
	3. λύ_ησθον
	P. 1. λυ_ώμεθα
	2. λύ_ησθε
	3. λύ_ωνται
OPTATIVE.	S. 1. λυ_οίμην		λυ_σοίμην
	2. λύ_οιο		λύ_σοιο
	3. λύ_οιτο		λύ_σοιτο
	D. 2. λύ_οισθον		λύ_σοισθον
	3. λυ_οίσθην		λυ_σοίσθην
	P. 1. λυ_οίμεθα		λυ_σοίμεθα
	2. λύ_οισθε		λύ_σοισθε
	3. λύ_οιντο		λύ_σοιντο
IMPERATIVE.	S. 2. λύ_ου
	3. λυ_έσθω
	D. 2. λύ_εσθον
	3. λυ_έσθων
	P. 2. λύ_εσθε
	3. λυ_έσθων
INFINITIVE.	λύ_εσθαι		λύ_σεσθαι
PARTICIPLE.	λυ_όμενος, λυ_ομένη,		λυ_σόμενος, -η,
	λυ_όμενον (287）		-ον (287）

VOICE OF λύ_ω

	1 Aorist	Perfect	Pluperfect
INDICATIVE.	S. 1. ἐλυ_σάμην	λέλυμαι	ἐλελύμην
	2. ἐλύ_σω	λέλυσαι	ἐλέλυσο
	3. ἐλύ_σατο	λέλυται	ἐλέλυτο
	D. 2. ἐλύ_σασθον	λέλυσθον	ἐλέλυσθον
	3. ἐλυ_σάσθην	λέλυσθον	ἐλελύσθην
	P. 1. ἐλυ_σάμεθα	λελύμεθα	ἐλελύμεθα
	2. ἐλύ_σασθε	λέλυσθε	ἐλέλυσθε
	3. ἐλύ_σαντο	λέλυνται	ἐλέλυντο
SUBJUNCTIVE.	S. 1. λύ_σωμαι	λελυμένος ὦ (599 f）
	2. λύ_σῃ	λελυμένος ᾖς
	3. λύ_σηται	λελυμένος ᾖ
	D. 2. λύ_σησθον	λελυμένω ἦτον
	3. λύ_σησθον	λελυμένω ἦτον
	P. 1. λυ_σώμεθα	λελυμένοι ὦμεν
	2. λύ_σησθε	λελυμένοι ἦτε
	3. λύ_σωνται	λελυμένοι ὦσι
OPTATIVE.	S. 1. λυ_σαίμην	λελυμένος εἴην (599 f）
	2. λύ_σαιο	λελυμένος εἴης
	3. λύ_σαιτο	λελυμένος εἴη
	D. 2. λύ_σαισθον	λελυμένω εἴητον or εἶτον
	3. λυ_σαίσθην	λελυμένω εἰήτην or εἴτην
	P. 1. λυ_σαίμεθα	λελυμένοι εἴημεν or εἶμεν
	2. λύ_σαισθε	λελυμένοι εἴητε or εἶτε
	3. λύ_σαιντο	λελυμένοι εἴησαν or εἶεν
IMPERATIVE.	S. 2. λῦσαι	λέλυσο (599 g）
	3. λυ_σάσθω	λελύσθω (712）
	D. 2. λύ_σασθον	λέλυσθον
	3. λυ_σάσθων	λελύσθων
	P. 2. λύ_σασθε	λέλυσθε
	3. λυ_σάσθων	λελύσθων
INFINITIVE.	λύ_σασθαι	λελύσθαι
PARTICIPLE.	λυ_σάμενος, -η, -ον	λελυμένος, -η, -ον
	（287）	（287）

3. PASSIVE VOICE OF λύ_ω
	Future Perfect	1 Aorist	1 Future
INDICATIVE.	S. 1. λελύ_σομαι	ἐλύθην	λυθήσομαι
	2. λελύ_σῃ, λελύ_σει	ἐλύθης	λυθήσῃ, λυθήσει
	3. λελύ_σεται	ἐλύθη	λυθήσεται
	D. 2. λελύ_σεσθον	ἐλύθητον	λυθήσεσθον
	3. λελύ_σεσθον	ἐλυθήτην	λυθήσεσθον
	P. 1. λελυ_σόμεθα	ἐλύθημεν	λυθησόμεθα
	2. λελύ_σεσθε	ἐλύθητε	λυθήσεσθε
	3. λελύ_σονται	ἐλύθησαν	λυθήσονται
SUBJUNCTIVE.	S. 1.	λυθῶ
	2.	λυθῇς
	3.	λυθῇ
	D. 2.	λυθῆτον
	3.	λυθῆτον
	P. 1.	λυθῶμεν
	2.	λυθῆτε
	3.	λυθῶσι
OPTATIVE.	S. 1. λελυ_σοίμην	λυθείην	λυθησοίμην
	2. λελύ_σοιο	λυθείης	λυθήσοιο
	3. λελύ_σοιτο	λυθείη	λυθήσοιτο
	D. 2. λελύ_σοισθον	λυθεῖτον or λυθείητον	λυθήσοισθον
	3. λελυ_σοίσθην	λυθείτην or λυθειήτην	λυθησοίσθην
	P. 1. λελυ_σοίμεθα	λυθεῖμεν or λυθείημεν	λυθησοίμεθα
	2. λελύ_σοισθε	λυθεῖτε or λυθείητε	λυθήσοισθε
	3. λελύ_σοιντο	λυθεῖεν or λυθείησαν	λυθήσοιντο
IMPERATIVE.	S. 2.	λύθητι
	3.	λυθήτω
	D. 2.	λύθητον
	3.	λυθήτων
	P. 2.	λύθητε
	3.	λυθέντων
INFINITIVE.	λελύ_σεσθαι	λυθῆναι	λυθήσεσθαι
PARTICIPLE.	λελυ_σόμενος,	λυθείς, λυθεῖσα,	λυθησόμενος,
	-η, -ον (287）	λυθέν (307）	-η, -ον (287）

1 1. λύ_ω in the middle usually means to release for one's self, get some one set free, hence to ransom, redeem, deliver.

American Book Company, 1920.

The National Endowment for the Humanities provided support for entering this text.

Purchase a copy of this text (not necessarily the same edition) from Amazon.com

Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar:

Herbert Weir Smyth, A Greek Grammar for Colleges

This text is part of:

View text chunked by:

Table of Contents: